Nowelizacja kodeksu karnego z dnia 1 lipca 2015 r. istotnie przemodelowała kluczowe instytucje prawa karnego materialnego. Prawodawca wyraźnie opowiedział się za prymatem kar wolnościowych (grzywna, ograniczenie wolności). Na kanwie nowych przepisów, ustawodawca zasadniczo ograniczył możliwość zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Odtąd Sąd będzie mógł warunkowo zawiesić karę pozbawienia wolności orzeczoną w wymiarze nieprzekraczającym roku, jedynie w stosunku do sprawcy, który nie był w czasie popełnienia przestępstwa skazany na karę pozbawienia wolności. Tytułem przykładu można wskazać, iż z dobrodziejstw instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary nie będzie mógł skorzystać sprawca przestępstwa, który popełnia czyn zabroniony, będąc w okresie próby, w związku z wcześniejszym skazaniem na karę pozbawienia wolności, co do której zastosowano warunkowe zawieszenie jej wykonania.

W związku z powyższym, należy zauważyć, że odsetek spraw, w których możliwe będzie warunkowe zawieszenie wykonania kary, drastycznie się zmniejszy na gruncie nowej regulacji prawnej. Przedmiotowa nowela jest pokłosiem faktu, iż warunkowe zawieszenie wykonania kary było w ostatnich latach nadużywane, co w odbiorze społecznym było rozumiane jako niwelowanie funkcji odstraszającej, prewencyjnej prawa karnego. W opinii publicznej kara pozbawienia wolności w tzw. „zawiasach” była utożsamiana z brakiem kary. Wobec powyższego prawodawca pragnie wymóc na Sądach orzekanie kar ograniczenia wolności (np. prace społeczne) lub grzywny – co ma być, w zamyśle polskiego legislatora, realną dolegliwością dla sprawcy czynu zabronionego, wpływającą dodatnie na proces jego resocjalizacji.

Prawo karne bogate jest w narzędzia pozwalające odpłacić społeczeństwu za swe przewinienia, zachowując przy tym to co najcenniejsze – wolność.

Dawid Rasiński

Zobacz naszą pełną ofertę: postępowania sądowe

Przeczytaj inne ciekawe artykuły